Gabinet psychologiczny mrozy

Psychoterapia w leczeniu nerwicy i depresji

Zaburzenia a także choroby umysłowe dotykają Polaków co raz częściej. Mówi się, że depresja jest chorobą XXI wieku, aczkolwiek socjolodzy twierdzą, że dopiero w dwudziestym pierwszym stuleciu rozpoczęto ja nagłaśniać i stąd błędne wniosek, że dotyka ludzi znacznie częściej niż jeszcze dwadzieścia lat temu. Nie tylko melancholia jest kłopotem znacznej części populacji – wśród w wielu przypadkach diagnozowanych chorób jest również nerwica. Może ona przybierać przeróżne postaci. Jej najczęściej spotykanym rodzajem nerwica natręctw, która przejawia się towarzyszącymi osobie chorej natrętnymi myślami karzącymi mu często powtarzać daną czynność, lecz takie zachowanie nie ma najmniejszego rozumowego uzasadnienia. Chorzy na nerwicę natręctw doświadczają też uczucia strachu i napięcia – nieodłącznych elementów natrętnych myśli. Częstym obiektem natręctw są bliscy osoby chorej – natręctwa tyczą się na przykład tego, że komuś przydarzy się niefortunny wypadek. Innym gatunkiem nerwicy jest nerwica lękowa. Najogólniej można oznajmić, że osoba nią dotknięta czuje lęk, bojaźń, a w zaawansowanej postaci panikę w momentach nie będących sytuacjami w jakikolwiek sposób zagrażającymi życiu czy zdrowiu. Strach jest bezsensowny i często chory sam nie potrafi powiedzieć czego się boi. Trzecim wariantem jest nerwica dająca umiarkowane czy też silne objawy somatyczne – chory doznaje kołatania serca, utraty przytomności, częściowych ustępujących paraliżów jednej kończyny czy też jednej strony ciała. Z reguły zanim dotrą do psychiatry albo odwiedzą gabinet psychologiczny wielokrotnie trafiają do szpitali z podejrzeniem zawału, udaru, wylewu lub podobnej, dające nagłe symptomy niedyspozycji. Pacjenci, u których zdiagnozowano nerwicę – niezależnie na tego, jakiego ona jest rodzaju – wielokrotnie są wycofani z życia społecznego, stronią od kontaktu z ludźmi. Uskarżają się także na objawy typowo depresyjne – przykładowo niechęć do życia, myśli samobójcze, poczucie bezsensu, osamotnienia a przy tym niespełnienia. Chorym poleca się leczenie farmakologiczne powiązane z przenikliwą psychoterapią (na przykład uczestnictwo w terapii grupowej na powszednim oddziale leczenia nerwic czy też terapię osobistą, w której istotną kwestią jest określenie optymalnej dla pacjenta ilości oraz długości sesji). Powodzenie psychoterapii zależy w dużym stopniu od zaangażowania terapeuty i od pozytywnego nastawienia samego pacjenta (osoby, które nie wierzą, że mogą sobie w ten sposób pomoc w wielu przypadkach uzyskują nawet odwrotne skutki). Nerwica jest chorobą uleczalną, choć często zdarza się, że u chorych okresy remisji przeplatają się z okresami wzmożenia symptomów, co znacznie obniża ich motywację do dalszego leczenia.


www.jdfserwis.pl