Testosteron muszyna

Zaburzenia hormonalne

Zarówno kobiety, jak i mężczyźni posiadają odpowiednie dla swojej płci hormony. W przypadku pań są to estrogeny. Odpowiadają w szczególności za cykl menstruacyjny, za utrzymanie specyficznej dla pani sylwetki ciała, wzrost piersi. Jeśli gospodarka hormonalna żeńskiego organizmu jest rozregulowana, niejednokrotnie dochodzi także do nieregularnie pojawiających się miesiączek. U mężczyzn natomiast przeciętnym dla nich hormonem jest testosteron. Odpowiada on na przykład za pojawienie się zarostu na twarzy czy owłosienia na klatce piersiowej u dorastającego młodzieńca, przechodzenie mutacji i podtrzymanie typowej dla mężczyzny postawy ciała. Rzecz jasna zarówno panowie, jak i damy posiadają obydwa te hormony. Jednakże u kobiet znacznie przeważają estrogeny, a u mężczyzn natomiast testosteron. Jeżeli poziom estrogenów jest za duży u mężczyzny – może dochodzić do przeróżnych nieprawidłowości, przykładowo do wzrostu piersi (jest to tak zwana ginekomastia). Testosteron jest wyrabiany za pomocą hormonu luteinizującego w komórkach śródmiąższowych Leydiga oraz częściowo przez korę nadnerczy. U kobiet tymczasem wyrabiają go w szczególności jajniki. U mężczyzn testosteron ma również wpływ na spermatogenezę, to znaczy produkcje nasienia a także libido (popęd płciowy; niezmiernie niski poziom testosteronu może wieść do zaniku popędu). W czasie płodowym testosteron wytwarza łożysko, a zaburzenia w tworzeniu testosteronu mogą prowadzić do szeregu zaburzeń rzutujących na cały późniejsze życie malucha – między innymi może wywołać obojniactwo rzekome męskie albo spodziectwo. Zażywanie testosteronu przez kobietą w ciąży też może prowadzić do wywołania takich zaburzeń, a w ich następstwie – do nieodwracalnych przemian genetycznych. Dorośli mężczyźni mający problemy z poziomem tego hormonu mogą być poddani farmakoterapii, której celem jest wyregulowanie gospodarki hormonalnej ze wyjątkowym naciskiem na regulację procesu wydzielania testosteronu. Preparaty stymulujące wytwórczość testosteronu muszą być stosowane pod ścisłą inspekcją lekarza, gdyż testosteron w dużej mierze aktywizuje rozkwit gruczołu krokowego, przez co może wywoływać raka prostaty. Podnosi on też poziom cholesterolu we krwi (z tego tytułu panowie teoretycznie są bardziej narażeni na zachorowanie na miażdżycę, a w konsekwencji tego – na udary niedokrwienne mózgu a przy tym zawały serca). Z chemicznego punktu widzenia widzenia to związek chemiczny (organiczny) należący do grupy androgenów. Większość emitowanego przez organizm testosteronu jest nieaktywna – wiąże się ona z białkiem transportowym. Aktywny testosteron istnieje w postaci wolnej we krwi.


psycholog Gdańsk